شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند.فرشته پری به شاعر داد و شاعر ، شعری به فرشته. شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه عشق گرفت. خدا گفت : دیگر تمام شد.دیگر زندگی برای هر دوتان دشوار می شود.زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود، زمین برایش کوچک است و فرشته ای که مزه عشق را بچشد، آسمان برایش تنگ

مرسی از کامنتایی که میزارین

عزیزی ام که واسم نظر گذاشته بود ولی اسمشو و یا ایمیلشو یا وبلاگشو نزاشته بود از حرفات واقعا خوشم اومد تو درست گفتی مخصوصا از این حرفی که گفتی : یادت باشه دنیا گرده هروقت احساس کردی به آخر خط رسیدی شاید در نقطه آغاز باشی "  ممنونم واقعا ، من پروفایلمو خیلی وقت پیش نوشته بودم چن وقت بود میخواستم عوضش کنم و وردارم ولی نمیشد ، به هر حال خیلی خوشحال شدم از نظرت . :-*